Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο

Αμπελοτόπια

H Aττική είναι μια μεγάλη χερσόνησος που, καθώς βρέχεται ολόγυρα από θάλασσα, μοιάζει με νησί. Η ευεργετική θαλάσσια αύρα δροσίζει τα ζεστά καλοκαίρια ενώ οι χειμώνες είναι ήπιοι. Παράλληλα οι ορεινοί όγκοι στο ΒΔ τμήμα την προστατεύουν από τους ψυχρούς ανέμους. Οι παγετοί είναι ανύπαρκτοι και το χιόνι ή οι καταιγίδες είναι σπάνια φαινόμενα. Ο Αττικός ουρανός φημίζεται για την ηλιοφάνειά του, από τις μεγαλύτερες στην Ελλάδα, και η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 18ο C. Το κλίμα λοιπόν της Αττικής μαζί με την μεγάλη ποικιλία εδαφών διαμόρφωσαν τις ιδανικές συνθήκες για την αμπελοκαλλιέργεια από την αρχαιότητα.

Eπιπλέον το ξηροθερμικό της κλίμα με τις ελάχιστες βροχοπτώσεις εξασφαλίζει υγιή κλίματα, απαλλαγμένα από ασθένειες χωρίς την χρήση φυτοφαρμάκων.

Τα εδάφη της Αττικής, κυρίως ασβεστολιθικά και αργιλώδη, δεν είναι ιδιαίτερα γόνιμα με αποτέλεσμα τα αμπέλια να δίνουν καρπό μεστό και συμπυκνωμένο.

Soil
Τομή εδάφους της Αττικής

 

Ο αμπελώνας σήμερα αριθμεί 65.000 στρέμματα και παρά τις απαλλοτριώσεις για την κατασκευή του αεροδρομίου και του νέου οδικού δικτύου, είναι ο μεγαλύτερος της Ελλάδας. Οι μικρές αμπελουργικές ζώνες, η μεγάλη ηλικία κλημάτων και ο χειρονακτικός τρύγος είναι σημαντικά  χαρακτηριστικά του. Καλλιεργούνται ελληνικές και ξένες ποικιλίες με προεξάρχον το Σαββατιανό, την ντόπια ποικιλία της Αττικής, που οι ρίζες της χάνονται στα βάθη των αιώνων. Από Σαββατιανό παράγεται και η Ρετσίνα, το φημισμένο κρασί της περιοχής.

Υμηττος
Τα Σαββατιανά με φόντο τον Υμηττό

 

Σαββατιανό - ο πρωταγωνιστής

Το Σαββατιανό, η γηγενής ποικιλία της Αττικής, είναι ο πρωταγωνιστής.

Ανθεκτικό στο ξηρό κλίμα αλλά και σε εδάφη άγονα ήταν ο πιστός σύντροφος των αμπελουργών. Από Σαββατιανό παράγονταν και η ρετσίνα, το κεχριμπάρι των φτωχών όπως την έλεγαν. Η μέθοδος παραγωγής της, γνωστή από την αρχαιότητα, προήλθε από την ανάγκη να μην οξειδώνονται τα κρασιά. Έτσι σφράγιζαν τους αμφορείς με ρητίνη για να μην έρχεται σε επαφή ο οίνος με το οξυγόνο και χαλάει. Η ρητίνη όμως έδινε το χαρακτηριστικό της άρωμα στο κρασί που άρχισε να αρέσει. Η παραγωγή ρετσίνας, ενός ιδιαίτερα χαρισματικού κρασιού, δεν σταμάτησε ποτέ στην Αττική. Ήταν το αγαπημένο κρασί του Έλληνα επί αιώνες και το μοναδικό ελληνικό κρασί που τραγουδήθηκε τόσο πολύ. 

Το ιερό φυτό του Βάκχου βλάστησε στην Αττική, μεγαλούργησε κι εξακολουθεί να παράγει εξαιρετικά κρασιά χάρη στη φροντίδα των αμπελουργών-οινοποιών της χαρισματικής αυτής γης.

Όπως έγραψε και η Tara Q. Thomas στο Wine Spectator: "Είκοσι χρόνια έψαχνα ένα κρασί που να έχει τη γεύση του ήλιου και τη φρεσκάδα της θάλασσας. Και το βρήκα στην Αθήνα. Είναι το Σαββατιανό".